Podejmować wyzwania

Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Mądre rady na trudne czasy

Podejmować wyzwania

Księga Nehemiasza 1,1-4; 2,1-18; 6,15-16

 Istota sprawy

Bóg jest twórcą wszechświata. On znajduje się w centrum wszystkiego. Jest władcą każdej istoty i każdej rzeczy, którą uczynił. Cokolwiek On stworzył, jest Jego własnością.

On ustanawia zasady określające, jak działa świat. Do Niego należy decydujący głos we wszystkim. Jak pisze Apostoł Paweł w Liście do Efezjan: Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. (Ef 4,6)

W Jego wielkim projekcie jest jednak ogromna rola dla nas. Polega ona na odpowiedzialności za rzeczy, które nam powierzył. Jesteśmy Jego ambasadorami na ziemi, zarządcami Jego własności.

Na szczęście, wraz z odpowiedzialnością przychodzi instrukcja działania (Słowo Boże) oraz wyposażenie do realizacji naszej misji (Duch Święty).

Przestudiujmy Księgę Nehemiasza w poszukiwaniu mądrości, jak działać na rzecz realizacji Bożych planów. Nehemiasz stanowi wzór wiary i posłuszeństwa - w obliczu wielkiego wyzwania i wielkiej odpowiedzialności. 

 

Cytat wart zapamiętania

Nic nie jest "świeckie", jeśli każdą naszą życiową rolę i odpowiedzialność traktujemy jako powołanie od Boga.

- Charles R. Swindoll -

 

 Odkrywanie drogi

Historię Nehemiasza rozpocznijmy od przeglądu wydarzeń i postaci, które miały wpływ na kształtowanie się narodu izraelskiego.

historia monarchii izraelskiej

Powyższy wykres przedstawia historię Izraela od początków zjednoczonej monarchii, kiedy to dwanaście plemion utworzyło koalicję pod wodzą Saula. Po panowaniu Saula Bóg namaścił na króla Dawida, obiecując wieczne trwanie jego dynastii (2 Sm 7,11-16)

Za rządów wnuka Dawida, Roboama, w 931 r. p.n.e. Izrael podzielił się na dwa królestwa. 10 północnych plemion utworzyło własne państwo, zachowując nazwę Izrael. Plemię Judy, zamieszkujące południową część ze stolicą w Jerozolimie, zachowało królewską linię Dawida.

W 606 r. p.n.e. Babilończycy najechali Judę i dokonali deportacji młodych mężczyzn ze znaczących rodów (jednym z takich jeńców był Daniel). Plemię Judy funkcjonowało odtąd w pozycji wasala. Król Judy, Sedecjasz, dalej "czynił zło w Bożych oczach", dlatego Bóg ponownie posłużył się Babilończykami pod wodzą Nabuchodonozora, by dokonać ostatecznego zniszczenia państwa i deportacji prawie wszystkich jego mieszkańców.

Przeczytaj relację ze zniszczenia Jerozolimy, zapisaną w 2 Krn 36,17-20. Opisz skalę dewastacji stolicy oraz nastrój panujący wśród mieszkańców.

 

Wskazówka

Odtworzenie kontekstu wydarzeń historycznych jest kluczowym elementem w procesie zapoznawania się z danym fragmentem Pisma Świętego.

Wyobraź sobie scenę zniszczenia Jerozolimy z perspektywy przerażonych mieszkańców, gdy stali na Górze Oliwnej, obserwując płomienie pochłaniające ich stolicę. Machiny oblężnicze Nabuchodonozora doszczętnie rozbiły mury jerozolimskiej twierdzy. W czasach starożytnych burzenie murów podbitego miasta było symbolem złamania jego niezależności.

Co symbolizowały mury miasta dla mieszkańców Jerozolimy? Co czuły osoby, które patrzyły, jak mury obronne zamieniają się w stertę gruzu?

 

Zburzywszy mury stolicy Izraela, Nabuchodonozor skazał lud na wygnanie.

Co ziemia Judy oznaczała dla Izraelitów w kontekście duchowym? Przeczytaj Rdz 17,1-8 oraz Joz 1,3-6, by lepiej dostrzec zależność pomiędzy ziemią/miastem a przymierzem, które Izrael zawarł z Bogiem.

 

Wraz z ziemią obiecaną, Izrael utracił obiecany tron Dawida.

Przeczytaj Ps 132,11-18 oraz mesjańskie proroctwo w Iz 9,6-7. Jakie były konsekwencje utraty Jerozolimy w kontekście Bożych planów co do przyszłości Izraela?

 

Z punktu widzenia Izraelitów, wraz z Jerozolimą zostało zniszczone ich przymierze z Bogiem (dziedzictwo przeszłości i obietnice dotyczące przyszłości). A jednak Bóg nie porzucił swego ludu. Nie odwołał też swego przymierza zawartego z Abrahamem a później z Dawidem.

Przeczytaj słowa ponowienia Bożej obietnicy, zapisane w Księdze Jeremiasza 29,10-14:

To jednak mówi Pan: Gdy dla Babilonu upłynie siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i wypełnię na was swoją pomyślną zapowiedź, by was znów przyprowadzić na to miejsce. Jestem bowiem świadomy zamiarów, jakie zamyślam co do was - wyrocznia Pana - zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie. Będziecie Mnie wzywać, zanosząc do Mnie swe modlitwy, a Ja was wysłucham. Będziecie Mnie szukać i znajdziecie Mnie, albowiem będziecie Mnie szukać z całego serca. Ja zaś sprawię, że Mnie znajdziecie - wyrocznia Pana - i odwrócę wasz los, zgromadzę spośród wszystkich narodów i z wszystkich miejsc, po których was rozproszyłem - wyrocznia Pana - i przyprowadzę was do miejsca, skąd was wygnałem.

Jakie znaczenie miała powyższa obietnica dla Izraelitów na wygnaniu? Zapisz swoje myśli na temat Bożej wierności zarówno w historii Izraela, jak i swoim życiu.

 

Czy to obietnica dla mnie?

Słowa, które Bóg skierował do Izraela w Jr 29,10-14, są dobrym przykładem obietnicy skierowanej do konkretnych ludzi w konkretnym czasie. Bóg wypełnił je, gdy po 70 latach wygnania Izraelici wrócili z Babilonu.

Zachowaj ostrożność, odnosząc zapisane w Biblii obietnice do swojej obecnej sytuacji. Z całą pewnością możesz zastosować w swoim życiu to, czego nauczysz się z treści danej obietnicy na temat Bożego charakteru. Ten sam Bóg, który dotrzymał przymierza z Dawidem, będzie także wierny nowemu przymierzu, które zawarł z tobą. Nasza przyszłość i nadzieja są złożone w Jezusie Chrystusie. (zob. List do Rzymian 5,1-5) Jest to obietnica, której może trzymać się każdy wierzący.

 

Twoja kolej przy Słowie

Kilkadziesiąt lat po upadku Jerozolimy imperium babilońskie upadło pod naporem Medów i Persów. Cyrus, król Persji, pozwolił na powrót do Jerozolimy grupie Żydów pod przywództwem Zorobabela. Wkrótce świątynia została odbudowana. Proroctwo Jeremiasza wypełniło się. Pozostała najtrudniejsza część zadania odbudowy miasta. Tym miał się zająć człowiek imieniem Nehemiasz.

 

Nehemiasz jako podczaszy

Nehemiasz służył na dworze Artakserksesa I w Suzie jako podczaszy, gdy doszły do niego niepokojące wieści od brata: Ci pozostali, którzy w tamtejszym okręgu uniknęli uprowadzenia, znajdują się w wielkiej biedzie i pohańbieniu; mur Jerozolimy jest zburzony, a bramy jej są ogniem spalone. (Ne 1,3)

Przeczytaj Ne 1,4-11. Jaka zareagował Nehemiasz na zasłyszane wieści?

 

Przeczytaj Ne 2,1-6. W jaki sposób Bóg odpowiedział na jego modlitwę?

 

Nehemiasz jako nadzorca budowy

Nehemiasz zamienił stanowisko podczaszego na rzecz nadzorcy odbudowy murów Jerozolimy.

Przeczytaj Ne 2,11-18. Jaki był cel jego nocnego rekonesansu pośród ruin murów? W jaki sposób zainspirował ludzi, by przyłączyli się do jego planu?

 

Wbrew przeciwnościom i silnej opozycji, ludzie pod wodzą Nehemiasza dokończyli odbudowy murów. Przeczytaj zapis Nehemiasza: I mur został wykończony dwudziestego piątego dnia miesiąca Elul, po pięćdziesięciu dwóch dniach. Gdy to usłyszeli wszyscy nieprzyjaciele nasi i gdy wszyscy nasi sąsiedzi pogańscy to ujrzeli, wydało się im to czymś bardzo dziwnym i zrozumieli, że dzieło to zostało wykonane przez naszego Boga. (Ne 6,15-16)

 

Nehemiasz jako polityk

Gdy odbudowa murów została zakończona, Bóg miał dla Nehemiasza nową rolę. Został naczelnikiem ziemi judzkiej, z misją obrony ubogiej warstwy mieszkańców przed wyzyskiem przez bogatą elitę. (zob. Ne 5,14-19) Przywrócił także zwyczaj regularnego odczytywania Pisma Świętego oraz obchodzenia świąt (zob. Ne 8,13-18)

  • Niezależnie od tego, jaką pełnił rolę, Nehemiasz przejawiał cechy dobrego przywódcy:
  • Pomimo przeciwności doprowadził zleconą przez Boga misję do końca
  • Motywował ludzi, którzy byli zmęczeni i zniechęceni
  • Przywracał do porządku ludzi, którzy poddali się strachowi i zaczęli wątpić w Bożą opatrzność o We wszystkim postępował uczciwie i rzetelnie
  • Gdy misja została ukończona, oddał chwałę Bogu, nie przypisując sobie zasług

 

 

 Rozpoczynając podróż

Do przemyślenia

Do jakiego zadania Bóg wzywa teraz ciebie?

 

Mamy zwyczaj dzielić nasze życie na to, co "świeckie" i to, co "duchowe". Angażowanie się we wspólnocie zaliczamy do spraw duchowych, natomiast nasze codzienne obowiązki w pracy do sfery świeckiej.

Bóg jednak nie czyni takiego rozróżnienia. Z jego perspektywy wszystko w naszym życiu ma wymiar duchowy. Służymy Bogu zarówno w naszym biurze pomiędzy 9:00 a 17:00, jak i w niedzielę w kościele.

Jak napisał Apostoł Paweł: I wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko [czyńcie] w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego. (List do Kolosan 3,17)

Jak myślisz, co zmieniło by się w twoim codziennym funkcjonowaniu, gdybyś każdy dzień traktował jako misję przynoszenia we wszystkim chwały Bogu i służenia ludziom wokół ciebie? W jaki sposób mogłoby to wpłynąć na wykonywane przez ciebie obowiązki w pracy, domu, szkole itp.?

 

Pamiętaj, że twoją najważniejszą życiową misją nie jest praca dla tej czy innej firmy, nie jest nią także przynależność do tego czy innego kościoła. Twoim powołaniem jest podążać za twoim Mistrzem, Jezusem Chrystusem, i jak najlepiej robić to, do czego On cię prowadzi.

 

Modlitwa

Ojcze, dziękuję Ci, że mogę do Ciebie należeć. Pomóż mi być świadectwem Twojej miłości w każdym miejscu, w którym jestem. Dodaj mi sił i mądrości, bym mógł dobrze wykonywać wszystkie zlecone mi przez Ciebie zadania. Amen.

 

FacebookFacebookGoogleShareGoogleShareTwitterTwitter

Chuck w liczbach

IFL POLSKA App

Wypróbuj naszą aplikację mobilną:

promoslide